Ratunku! Wypławki! 😱

Czy to rzeczywiście nasi wrogowie i walka z nimi zawsze jest konieczna?

To teraz będzie trochę kontrowersyjnie. Ale zacznijmy od podstaw. 

Wypławki (wirki trójjelitowe) to rząd drapieżnych płazińców. Zazwyczaj mają trójkątną głowę - ale nie zawsze. Mają też różne kolory, czy też różną liczbę par oczu [na planszy różne gatunki wirków]. Wypławki liczą setki gatunków, w samym akwarium najczęściej spotyka się przedstawicieli rodzajów takich jak Dugesia, Girardia, Procotyla, a czesem i Polycelis. 

Określenie drapieżnik brzmi groźnie, tylko że one w swojej diecie mają nie tylko żywe organizmy, mogą też zjadać martwą materię (w tym padlinę). 

A jaki żywiec mają w diecie? Zjadają małe skorupiaki, pierścienice, larwy owadów i mniejsze ślimaki (zatoczki, rozdętki). W praktyce z naszej obsady stanowią realne zagrożenie dla krewetek, raczków cpo (dla młodych i po wylince) czy też mikrokrabów (zawsze!). W artykule The Food of Four Species of Lake-Dwelling Triclads opisującym preferencję pokarmowe wskazano, że gatunki Polycelis nigra, Polycelis tenuis i Dugesia polychroa jako pokarm wybierały głównie ranne lub już martwe ofiary. Tylko Dendrocoelum lacteum okazał się aktywnym drapieżcą (chociaż padlinką też nie pogardził)

A co z rybami? Ryby mogą czuć się bezpiecznie, obecność wypławków bywa przekąską dla nich samych. 

Ale co z ikrą? Tu sprawa nie jest tak oczywista. Różne gatunki wypławków mają trochę różne diety, a sama ikra ma też swoje bariery ochronne - otoczka chroniąca zarodek oraz śluz który pokrywa ikrę i broni przed napastnikami. Wypławki mają też różne preferencje pokarmowe, obserwacje sugerują, że preferują ruchliwą zdobycz, która jest dla nich atrakcyjniejsza niż nieruchoma ikra. Możemy więc wnioskować, że wypławki nie są takimi pogromcami ikry jak niekiedy się uważa.

A kto może zjadać wypławki?

Drapieżniki wyższego rzędu - czyli ryby (gurami, bojownik, gupiki(według obserwacji akwarystów one potrafią zjeść chyba wszystko 🤷)), raczki, kraby, żabki. 

Z wypławkami powinniśmy walczyć, ale nie zawsze. 

Walczymy wtedy gdy:

• Mamy krewetkarium, czy też mikrokraby
• Nie mamy drapieżnika wyższego rzędu
• Jest to akwarium tarliskowe
• Bardzo zależy nam na sukcesie rozrodczym

W innych akwariach obecność wypławków nie zawsze oznacza problem. Jeśli zbiornik ma bogate mikrożycie, ale też obecni są ich naturalni wrogowie, populacja wypławków może utrzymywać się na niskim, stabilnym poziomie.

A jak walczymy?

• 💊Chemia - No-planaria czy też inne specyfiki. Trzeba jednak pamiętać, że to środek biobójczy - ma wpływ też na inne życie w akwarium. Dawka powinna być dostosowana. I wyjmujemy wszystkie truchła - bo część ekipy czyszczącej padła (bo i wypławki do tej grupy należą), nikt inny tego nie posprząta, a to może skutkować skokiem amoniaku. 
• 🥩Pułapki - z mięsem, krwistym . Malutki kawałek, do dużej strzykawki (lub czegoś z małym wejściem). Kilka godzin wieczorem i wyciągać. Powtarzamy do skutku.

Wypławki to jedne z ciekawszych organizmów jakie możemy spotkać w akwarium, mają niesamowite zdolności regeneracyjne (według badań wystarczy 1/279 części ciała i po jakimś czasie odtworzy się z tego nowy wypławek) [Experimental studies of the regeneration ].

Mam wrażenie, że wypławki są jednymi z ulubionych organizmów do eksperymentów, więc jest sporo różnych prac, gdzie znajdziemy mnóstwo ciekawostek. Dlatego ten temat nie jest zamknięty, będzie część druga opowiadającą o tym co jest w nich takiego niezwykłego - będzie tam m.in. o eksperymentach tresera wypławków Jamesa V. McConnella 😉

Obcy w akwarium,